Gedupeerden in de grote Barendrechtse zedenzaak zijn opgelucht. Dinsdag hoorden ze dat Mels van B. door de rechtbank tot 18 jaar celstraf en tbs met dwangverpleging is veroordeeld. Maar de échte opluchting komt pas als Van B. besluit om niet in hoger beroep te gaan, zeggen ze.
Het is een bijzonder moment, dinsdagochtend in de rechtbank in Rotterdam. Zodra de voorzitter van de rechtbank bekend heeft gemaakt dat Mels van B. achttien jaar de gevangenis in moet, klinkt op de publieke tribune gejuich en geklap. Want achttien jaar? Dat is maar liefst vier jaar meer dan door het Openbaar Ministerie was geëist.
De rechter, mr. Van der Leeden, steekt haar vinger op en kijkt naar het balkon, waar de ouders van de misbruikte meisjes zitten. Zonder woorden vraagt ze hen om de rest van het vonnis nog even rustig aan te horen. Dat lukt. De stilte keert terug.
Daarna krijgt Mels van B. te horen dat hem ook tbs met dwangverpleging wordt opgelegd, vanwege een aantal ‘hardnekkige stoornissen’: pedofilie, hyperseksualiteit en autisme. De samenleving moet tegen de 46-jarige Barendrechter worden beschermd, meent de rechtbank.
Te smerig om over te publiceren
Van B. hoort het vonnis uiterlijk onbewogen aan. Het is de houding die hem in januari, tijdens het proces, ook al kenmerkte. De vele details over het misbruik – soms zo smerig dat journalisten er niet over publiceerden – leken hem niet te raken. Hij praatte erover als een boekhouder, die een jaarrekening doorneemt.
Volgens ooggetuigen barstte hij pas in huilen uit toen zijn ex-vrouw haar slachtofferverklaring voorlas. Op haar verzoek was dat achter gesloten deuren, zonder pers. Van B. filmde zijn vrouw onder de douche en tijdens intieme momenten. Hun dochtertje werd een paar jaar door hem misbruikt. De handelingen begonnen toen het meisje nog een baby was.
Later verlegde hij de aandacht naar haar vriendinnetjes. Die mochten komen logeren en werden gedrogeerd om het misbruik te verdoezelen. Zijn eigen zoon en dochter kregen ook een slaapmiddel toegediend, om te voorkomen dat ze iets van papa’s perversiteiten zouden zien. Al met al maakte de Barendrechter 31 slachtoffers.
Onderaan de pikorde
Zwijgend loopt Van B. dinsdagochtend de rechtszaal uit. Hij is lang en slank. Heeft kort haar en een kale kruin. Opvallend: hij draagt precies dezelfde kleding als tijdens de vijf dagen durende rechtszaak in januari. Toen verscheen hij ook keer op keer in een lichtblauwe spijkerbroek en een donkerblauwe trui met streepjes. In de zaal wordt er her en der om gegniffeld.
De Barendrechter keert weer terug naar de gevangenis. Hij zit al sinds september 2024 vast en verblijft voor zijn veiligheid inmiddels op een speciale afdeling van een niet nader bekendgemaakte inrichting. Met kindermisbruikers wordt vaak niet alleen in juridische zin afgerekend. In de gevangenis staan ze onderaan de pikorde.
Een heel mooi vonnis
Zodra Van B. de zaal uit is, komen enkele gedupeerden naar beneden om de pers te woord te staan. “Ik ben blij en opgelucht”, zegt moeder Sandra over het vonnis. “Ik had dit niet verwacht.”
Ja, samen met haar man Arno heeft ook zij gejuicht toen de rechtbank vier jaar boven de eis van het OM uitkwam. “Voor ons was het een ontlading”, zegt Arno. “De advocaat van Van B. had aangestuurd op acht jaar cel. Als je dan hoort dat het achttien jaar wordt, is dat geweldig.”
Moeder Evelien
Helemaal gerustgesteld zijn de ouders nog niet. “Het is ook wel eng dat de gevangenisstraf zo hoog is”, laat Sandra weten. “Omdat je bang bent dat hij in hoger beroep gaat. Dus de komende twee weken blijven nog even spannend.”
Arno: “Hij moet gewoon een echte vent zijn en zeggen: ik heb het gedaan, dit is mijn straf en ik accepteer dat. Klaar!”
“Ik hoop dat het hoger beroep uitblijft”, zegt ook moeder Evelien. “Dit is een heel mooi vonnis. Ik stap vandaag met een goed gevoel naar buiten en ik wil niet weer naar binnen. Ik zou het respectvol vinden als Van B. van hoger beroep afziet.”
Evelien is ook blij met de tbs, die aan Van B. is opgelegd. “Omdat ik wil dat dit misbruik voorkomen wordt in de toekomst. Daar is tbs belangrijk voor.”
Heel blij
“Het vonnis helpt”, zegt Sandra. “Maar het gaat nog wel een tijdje duren voordat we dit allemaal verwerkt hebben. We hebben hier anderhalf jaar middenin gezeten en mensen denken misschien: het zal nu wel beter gaan. Maar dat is niet zo. Het is moeilijk om uit te leggen, maar we zijn er echt nog niet.”
Met de dochter van Arno en Sandra gaat het naar omstandigheden goed, zegt haar vader. “Ze draait haar leventje zoals ze altijd deed. Gelukkig.”
En het vonnis? Kent ze dat al? Arno: “Ja, ze was bij de uitspraak vandaag. En blij. Heel blij.”
